कुनै समय विकासका आधारभूत आवश्यकता पूरा गर्न संघर्ष गरिरहेको आँबुखैरेनी अहिले आफ्ना सम्भावनालाई योजनाबद्ध रूपमा उपयोग गर्ने चरणमा प्रवेश गरेको छ। सडक, शिक्षा, कृषि, पर्यटन र सामाजिक सुरक्षादेखि नागरिकसँगको प्रत्यक्ष संवादसम्म स्थानीय सरकारका प्राथमिकताहरू विस्तार भइरहेका छन्।
यो यात्राको नेतृत्व गरिरहेका छन् आँबुखैरेनी गाउँपालिकाका अध्यक्ष शुक्र चुमान। २०८३ सालमा आइपुग्दा आँबुखैरेनीको विकासको कथा केवल नयाँ संरचना बनाउने विषयमा सीमित छैन। अबको बहस बनेका संरचनालाई कसरी आर्थिक अवसरमा बदल्ने, युवालाई कसरी गाउँमै जोड्ने र नागरिकले स्थानीय सरकारको उपस्थिति कसरी अनुभूति गर्ने भन्ने दिशातर्फ उन्मुख हुँदै गएको छ।
सडकः गाउँलाई बजारसँग जोड्ने आधार ।
आँबुखैरेनीका लागि २०८३ को एउटा महत्वपूर्ण विषय हो लाब्दी घुमाउने बुद्धसिंह राजमार्ग हुँदै चितवन जोड्ने रणनीतिक सडक। यो सडक केवल भौतिक पूर्वाधारको योजना होइन। यसले दुर्गम बस्तीलाई सडक सञ्जालसँग जोड्ने, उत्पादनलाई बजारसम्म पुर्याउने र आँबुखैरेनीलाई चितवनसँग थप सहज रूपमा जोड्ने सम्भावना बोकेको छ। विकासको वास्तविक अर्थ त्यतिबेला हुन्छ, जब सडकले दूरी मात्र घटाउँदैन मानिसको समय, लागत र अवसरको दूरी पनि घटाउँछ।
शिक्षामा नयाँ सोचः छात्राको हातमा बचत खाता ।
२०८३ सालमा आँबुखैरेनीले शिक्षाको क्षेत्रमा अघि सारेको एउटा फरक कार्यक्रम हो गाँउपालिकाले सामुदायिक विद्यालयमा अध्ययनरत छात्रालाई लक्षित गरी यो कार्यक्रम सुरु गरेको हो। अध्यक्ष चुमानले यसले विद्यार्थीमा बचत गर्ने बानी विकास गर्नुका साथै शिक्षा, स्वास्थ्य र उच्च शिक्षाको पहुँचमा सहयोग गर्ने उद्देश्य रहेको बताएका छन्।
त्यसअघि गाउँपालिकाले जनप्रतिनिधि, कर्मचारी र शिक्षकका छोराछोरीलाई सरकारी विद्यालयमा पढाउनुपर्ने निर्णयसमेत गरेको छ। सामुदायिक विद्यालयको भौतिक पूर्वाधार, पूर्ण दरबन्दी र सिकाइ गुणस्तर सुधारलाई अभियानकै रूपमा अघि बढाउने गाउँपालिकाको योजना रहेको बताइएको छ।
यसले एउटा महत्वपूर्ण प्रश्न उठाउँछ सरकारी विद्यालयमा नागरिकको विश्वास कसरी फर्काउने ? आँबुखैरेनीले यसको उत्तर विद्यालयको भवनमा मात्र होइन, शिक्षाको गुणस्तर र विद्यार्थीको भविष्यसँग जोडेर खोज्न थालेको देखिन्छ।
कृषिः अनुदानबाट उत्पादन र बजारसम्म ।
आँबुखैरेनीको अर्को ठूलो सम्भावना कृषि हो। स्थानीय उत्पादनलाई प्रवर्द्धन गर्ने सोचअन्तर्गत विगतका योजनाहरूमा कफी, चिया, मौरी, बेमौसमी तरकारी तथा फलफूल, कृषि उपज बजारीकरण र मागमा आधारित कृषि अनुदानजस्ता कार्यक्रम समेटिएका छन्।
तर अब चुनौती अनुदान वितरणमा मात्र छैन। कृषकले उत्पादन गरेको वस्तुको उचित मूल्य र स्थायी बजार पाउनु अझ महत्वपूर्ण विषय हो। त्यसैले आँबुखैरेनीको कृषि नीति अब उत्पादन बढाउनेसँगै बजारीकरण र स्थानीय अर्थतन्त्रसँग जोडिनुपर्ने चरणमा पुगेको छ।
पर्यटनमा सम्भावना, स्थानीय अर्थतन्त्रमा अवसर
आँबुखैरेनी प्राकृतिक तथा धार्मिक पर्यटनका हिसाबले पनि सम्भावनायुक्त क्षेत्र हो। ऐतिहासिक तथा धार्मिक स्थल, पहाडी भूगोल र प्राकृतिक सौन्दर्यलाई स्थानीय अर्थतन्त्रसँग जोड्न सके पर्यटनले युवाका लागि रोजगारी र स्थानीय व्यवसायका लागि नयाँ बजार सिर्जना गर्न सक्छ।
त्यसैले पर्यटन विकासलाई केवल पर्यटक भित्र्याउने कार्यक्रमका रूपमा होइन, स्थानीय होटल, होमस्टे, कृषि उत्पादन, यातायात र साना व्यवसायसँग जोड्ने आर्थिक शृंखलाका रूपमा विकास गर्नु अबको महत्वपूर्ण काम हुनेछ।
